|
|
Jacco Eltingh en Paul Haarhuis wagen er ieder jaar een telefoontje aan naar Växjö, maar tot nu toe is het antwoord altijd hetzelfde: Stefan Edberg vindt tennis nog altijd top, maar een toernooi van vier dagen zoals de AFAS Tennis Classics, daar is hij niet voor te porren.
Maar zeg nooit nooit, dat weten Paul Haarhuis en Jacco Eltingh ook. Tenslotte zag het er naar uit dat Björn Borg ook nooit meer zou optreden en wie dook er afgelopen Classics uit Zweden zomaar op in Eindhoven? Juist, Björn Borg. Een optreden van Stefan Edberg eind januari in het Duitse Heilbronn en wat uitspraken in interviews betekenen dat er in ieder geval nog een sprankje hoop mag worden gekoesterd dat we hem ooit een keer zien bij de AFAS Tennis Classics.
Waarom Stefan Edberg (42) al zes jaar op het verlanglijstje van Paul en Jacco staat is niet zo moeilijk. Hij is van de categorie Agassi, Becker, McEnroe, Lendl. De absolute buitencategorie: twee keer winnaar van zowel de Australian Open, Wimbledon als de US Open, zeven Davis Cup-finales, 59 weken de nummer één van de tenniswereld en winnaar van Olympisch tennisgoud in Los Angeles. Bovendien een heer op de baan én service/volleyspeler, en die zijn zeer welkom op de AFAS Tennis Classics.
Naar het waarom mannen als John McEnroe en Boris Becker nog wel optreden op de Tour of Champions en Edberg niet, kan alleen maar worden gegist. Het zal een karaktertrek zijn. Het verschil tussen de eeuwige competitiezoekers en de mens van de innerlijke rust.
‘Ik geniet er nog steeds van om te tennissen en ik speel twee keer per week, maar ik vind het vooral heerlijk om te trainen als er niemand kijkt’, zei Edberg in Heilbronn.
Hij speelde daar met Goran Ivanisevic, Henri Leconte en Carl Uwe Steeb een demonstratiewedstrijd ter gelegenheid van het 25-ste Heilbronn Open. 1700 man op de tribunes zagen hem in stralend wit opdraven en als vanouds serveren en volleren, een glimlach op zijn gezicht en –net als Paul Haarhuis- nog geen gram vet op het lijf.
Maar het bleef bij een eenmalig avondje tennis en weg was hij weer, terug naar Zuid Zweden, naar zijn vrouw Annette en zijn twee kinderen, net als in december toen hij in Londen een demonstratiepartij speelde tegen Tim Henman. Voor één dagje tennis is Edberg wel te porren, zoals hij Jacco Eltingh ook al eens heeft gezegd, maar daarna wil hij weer lekker terug naar huis, naar de rust van zijn boerderij op het Zweedse platteland. Die rust is ook de reden waarom hij na een aantal jaren wonen in Londen in 2000 terug verhuisde naar Zweden. De Edbergs wilden hun jonge kinderen in Zweden verder laten opgroeien. ‘We zijn allebei Zweeds en willen onze kinderen de Zweedse cultuur meegeven. We hebben zelf geen dieren op de boerderij, maar de buren wel en de kinderen groeien nu op in een heerlijke omgeving’, zei hij in de interviews die hij in Londen en Heilbronn gaf. De pers draafde beide keren massaal op. Het was een van de spaarzame keren dat dat kon, want sinds hij in 1996 stopte met proftennis, leefde Edberg behoorlijk teruggetrokken.
Stefan Edberg doet wel wat dingen rond de Stockholm Open, maar treedt ook daar weinig op de voorgrond. Met een paar vrienden heeft hij een investeringmaatschappij en beheert hij bossen en landerijen in Zuid Zweden. Als hij wil tennissen, gaat hij naar de plaatselijke tennisclub, thuis heeft hij geen baan. ‘Een een tennisbaan thuis is een hoop werk, als je tenminste een baan in goeie conditie wilt houden, maar het is ook leuker om onder mensen te komen.’
In Heilbronn en Londen zei hij dat hij meerdere keren per jaar verzoeken afwimpelt om te komen spelen. Dat John McEnroe het hem ooit in een interview kwalijk heeft genomen dat hij nooit tot de Tour of Champions is toegetreden, deed Edberg af met een grapje. ‘Ik wacht juist tot John met pensioen gaat.’
‘Meedoen aan de Tour’, meende Edberg, ‘betekent ook dat je regelmatig moet trainen. Ik vind het super om de jongens weer te spreken hoor, want de Tour blijft toch altijd als een soort van familie voelen, en ik vind het leuk om te horen wat er allemaal speelt in het circuit, maar ik vind het na zo’n korte uitstapje altijd weer heerlijk om naar huis te gaan. En ik heb ook geen zin om te móeten trainen. Ik squash en tennis omdat ik het lekker vind.’
Hij kan zich wel voorstellen dat jongens graag op de Tour spelen. ‘Als je tennis mist, is de Tour of Champions een prachtig evenement. Als je een potje wint is dat leuk, zo niet dan is het geen ramp. Veel jongens vinden het heerlijk om in een meer relaxte omgeving dan vroeger toch nog iets van competitie aan te gaan. En als je dat nog steeds leuk vindt en je vindt reizen ook nog leuk, en daarbij word je dan ook nog zeer aardig betaald, dan is het net weer een echte baan.’
Alleen hijzelf, hij mist tennis na twaalf jaar nog niet zodanig dat hij een entree op de Tour overweegt. ‘Nu nog niet tenminste, maar ik zeg niet dat het nooit zal gebeuren,’ zo konden de verslaggevers in Heilbronn en Londen uit zijn mond optekenen. Dat liet toch weer een sprankje hoop opflikkeren dat hij ooit toch nog te zien zal zijn in Eindhoven!
|
|
|
|
Nieuws
